SEFA GÜLEÇ Cüzzam
Yazı Detayı
17 Haziran 2021 - Perşembe 16:55 Bu yazı 28 kez okundu
 
Cüzzam
SEFA GÜLEÇ
 
 

 

Bi tokat gibi çarpıyor omuzlarımın üstünde taşıdığım ödeme gözlerin. 
Dünyaya geldim geleli. 
İlk tokadımı yediğimde başlayan bu; zulüm silsilesi.
Yeter artık, alma canımı!
İçebilmek için yazıyorum, yarım kalan biralar dergahım. 
Hayat aslında bordo, tıpkı bi şarap mahzeni. Sen renk körüsün, pembe sanıyorsun.
Hayatım trilyon bilinmeyenli denklem!
Ölü bedenler var sevdiklerimin yüreklerinde, 
taze kusulmuş kinler.
Emin de değilim elimdekinden…
Kısacası el fıs. 
Üzerine yılan koyma dayanamaz, boğar çatal dillim. 
Artıklardan meydana gelmiş hayatlar sürmekte sokağımda. 
Umutsuzluk  ve çaresizlik çiftleştirilmiş. 
Ne idüğü belirsiz duygular peydah. 
Hıçkırıkla gizlenemez bu beni boğan gözyaşlarımın hidrofobisi. 
Biraz olsun her şeyden uzaklaşmam lazım. 
Kolonoskopisi tamamlanmış kafatasındaki bağırsakların.
Tahmin et ağzın neresi. 
Yavaştan boşaltıyorum içimi 
Yoksa duyup gördüklerin dimağını silker 
Çünkü 
Ecnebi düşler biriktirmişsin öz yurdunda yüreğinin.
Hiç dolmamış kadehler kızıllamış dudaklarını.
Benimse gözlerimi hiç sarılmamış sigaralar, tükürük çanağında geviş getirmiş.
Sıfıra sıfır yanaştı gırtlağıma kadar bankaların pencüsesi. 
Kleptomanyakça yürütmüşsün akıl gemilerini karadan. 
Bizden aldıklarını geri versen bir hiçsin. 
Ellerime düşen posalarsa taze becerilmiş. 
Tabancalar susturmuş bir metal parçası. 
Kafama isabet eden fikirleri karpuz gibi dağıtmış ıska beyinler. 
Nezaketen, “Seni seviyorum”un “bende”leri.

 
Etiketler: Cüzzam,
Yorumlar
Haber Yazılımı