Taşkın’dan yetkili memur sendikasına ağır suçlama

Anadolu Sağlık Sen Genel Başkanı Necip Taşkın, toplu sözleşme görüşmelerinde yetkili sendikadan beklenen kazanımların elde edilemediğini söyledi. Hem enflasyonun yıkıcı ağırlığı hem de yetkili sendikanın toplu sözleşme masasında tavrının memur ve memur emeklilerinin kaybına neden olduğunu vurgulayan Taşkın, “Çalışan kesimin üstüne basarak ifade ettiği gibi yetkili sendika olmasaydı memur ve memur emeklileri daha fazla maaş artışı alabilecekti. Buradan çıkarılması gereken sonuç şudur; siyasallaşan sarı sendikalar kamu çalışanlarının haklarını korumakta yetersiz kalıyor” dedi. ………………………. Anadolu Sağlık Sen Genel Başkanı Necip Taşkın, yetkili sendikaların memur ve memur emeklilerinin haklarını korumada pasif kaldığını ve işverenin sunduğu pembe tabloya razı olduğunu söyledi. Necip Taşkın, yetkili sendikayı eleştirdiği açıklamasında, memur ve memur emeklilerine yapılan maaş artışlarının kümülatif olarak enflasyonun üzerinde görünmüş olsa da TÜİK’in tartışmalı enflasyon hesaplamalarının, ücretlerin, hayat pahalılığının gerisinde kalarak alım gücünü düşürdüğünü ve yoksullaşmanın derinleşmesine neden olduğunu söyledi. Toplu sözleşme görüşmelerinde yetkili sendikadan beklenen kazanımların elde edilemediğine dikkat çeken Taşkın, memur ve memur emeklilerinin ekonomik kayıplarından iktidar kadar, bu süreçte resmi olarak temsil yetkisini elinde bulunduran yetkili sendikaların da sorumlu olduğunun altını çizdi. Necip Taşkın, açıklamasına şöyle devam etti: “Bilindiği gibi TÜİK, Haziran ayı enflasyon oranını aylık bazda %0,99 yıllık bazda ise %32.11 olarak açıkladı. İTO’nun İstanbul enflasyon oranı %1.14, ENAG’ın haziran ayı enflasyonu %1.94, yıllık enflasyonun ise %51.49 olarak gerçekleşti. Açıklanan veriler ekonomik göstergelere dair farklı bir tablo ortaya koyuyor. İktisatçılar ise bu artışın çarşı pazardaki gerçek fiyat artışlarının çok gerisinde kaldığını, kamu çalışanlarının ve emeklilerin hızla yoksullaştığını vurguluyor. Yetkili sendikalar olmasaydı memur ve memur emeklileri daha fazla artış alabilirdi. Hem enflasyonun yıkıcı ağırlığı hem de yetkili sendikanın Toplu Sözleşme masasındaki tavrı memur ve memur emeklilerinin kaybına neden oluyor. Çalışan kesimin üstüne basarak ifade ettiği gibi yetkili sendika olmasaydı memur ve memur emeklileri daha fazla maaş artışı alabilecekti. Buradan çıkarılması gereken sonuç şudur; siyasallaşan sarı sendikalar kamu çalışanlarının haklarını korumakta yetersiz kalıyor. Üretimden gelen gücünü kullanamayan; memurun yoksulluk sınırının altında maaş almasına neden olan, en düşük memur emeklisinin asgari ücretin altına düşen maaşlarına gözlerini kapatarak başarısızlıklarını üye sayılarındaki artışla övünerek kapatmaya çalışan bir sendikal anlayışla karşı karşıyayız. Yetkili sarı sendikalar sahadan kopuk, içe kapanık, makamlarını korumak refleksiyle sendikacılık yapıyorlar. Kamuoyu araştırmalarında yüksek enflasyon ve hayat pahalılığı günlük yaşamı ve özellikle memur ve memur emeklilerinin barınma, gıda, ulaşım, elektrik, su, doğalgaz ve eğitim gibi temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandığını gösteriyor. Yetkili sendika bunları göremiyor veya görmek istemiyor. Memur ve memur emeklileri mevcut gelirleriyle temel ihtiyaçlarını karşılayamıyorlar. Alım gücü düşüyor, yetkili sendikalar seyrediyor! Yetkili sendika seyrederken, Toplu sözleşme masasında imzalanan yüzdelik artışlar hayat pahalılığı ve enflasyon karşısında erimeye devam ediyor. Memur ve emeklilerinin alım gücünü düşürüyor. Anayasal hak olan insanca yaşama hakları ellerinden alınıyor. Yetkili sendikaların hükümet karşısında yeterli muhalefeti gösteremediği, sorunları çözmek yerine hükümetin çizdiği pembe tabloları kabullendiği görülmektedir. Yetkili sendikaların yıl boyunca sahadan uzak durduğunu, yalnızca üye sayımlarının yapıldığı 15 Mayıs döneminde ortaya çıktığına tanık oluyoruz. Memur ve memur emeklilerini unutarak sadece sendikalarının üye sayısı artışına odaklananlar dar ve sabit gelirli kamu çalışanlarının ve emeklilerinin zor şartlarda yaşamaya çalıştığını anlayamaz. Sendikal özgürlüğü baraj kısıtlamalarıyla tıkayan ve çalışanların kendi iradeleriyle sendikalarını seçme özgürlüğünün önüne duvar ören, bağımsız sendikaların faaliyetlerini durdurması için fikir üreten bu zihniyet, ne yazık ki memur ve memur emeklilerinin insanca yaşayabilecekleri ücretin verilmesini sağlayamıyor. Grev hakkı olmayan toplu sözleşme düzeninde, yetkili sendikaların mücadele yöntemlerinin pasif kaldığı, sendikal hakların genişletilmesi için daha kararlı adımlar atılması gerektiği ortadadır. Bu çerçevede yetkili sendikaların kendilerinden ziyade alın teri döken ve emeğin karşılığı olabilecek ücretlendirme politikaları üretmesini, vergide adaletin sağlanarak dar ve sabit gelirli memur ve memur emeklilerinin ücretlerinin korunmasını, özellikle ücretlerin korunması amacıyla enflasyon farkının her ay maaşa yansıtılmasını sağlayacak eşel mobil sistemine dönülmesi gibi yöntemler üzerinde çalışmalarını öneriyoruz.”